Beta (wita, st.gr. βῆτα, nw.gr. βήτα, pisana Ββ lub ϐ) – druga litera alfabetu greckiego. W greckim systemie liczbowym oznaczała liczbę 2. Beta pochodzi od litery alfabetu fenickiego bet . Od bety pochodzą łacińskie B i cyrylickie Б i В.

W grece współczesnej beta reprezentuje spółgłoskę szczelinową wargowo-zębową dźwięczną "w" /v/. W języku starogreckim reprezentowała natomiast dźwięk /b/.

Nowogrecka nazwa bety w IPA to /ˈviˑta/. Wymowa amerykańska w IPA to /ˈbeɪtə/, a w języku angielskim w Wielkiej Brytanii to /ˈbiːtə/.

W drukach wysokiej jakości symbol ϐ jest używany wewnątrz wyrazu. Przykład: βίβλος – βίϐλος.

Użycie jako symbolu

Β

• funkcja Β

β

• w IPA – spółgłoska szczelinowa dwuwargowa dźwięczna
• w matematyce:
  • rozkład beta
  • obok alfy zwyczajowe oznaczenie miary kąta płaskiego
• w fizyce – promieniowanie beta
• w informatyce – wersja testowa programu: wydawana, żeby wychwycić większość błędów
• w chemii – stopień hydrolizy
• w brydżu:
  • Beta – konwencja licytacyjna systemu Precision
  • Beta – system licytacyjny
• Beta – rodzaj radzieckiej baterii jądrowej.

Kodowanie

W Unicode litera jest zakodowana:

• Β – wielka litera grecka beta – U+0392
• β – mała litera grecka beta – U+03B2
• ϐ – symbol litery greckiej beta – U+03D0

LaTeX \beta

Zobacz też

• Wersja beta (program)