Deathmatch

Skocz do: nawigacji, szukaj

Deathmatch (DM) to tryb rozgrywki w grach wieloosobowych, znany przede wszystkim z gier FPS. Celem gry w trybie deathmatch jest zabicie (inaczej sfragowanie, czyli zdobycie fraga) jak największej liczby przeciwników przed upływem limitu czasowego bądź do momentu, gdy któryś z graczy zdobędzie odpowiednią ilość fragów.

W trybie team deathmatch gracze podzieleni są na dwie lub więcej drużyn, mających osobny licznik fragów. Friendly fire (ogień sprzymierzeńców) może zadawać obrażenia lub nie, zależnie od ustawień. Jeżeli zadaje, to gracz, który zabił sprzymierzeńca (taka sytuacja to team kill), zazwyczaj zmniejsza swój wynik, a przez to wynik drużyny, o określoną w ustawieniach ilość punktów. Drużyna z największą ilością zdobytych fragów w momencie końca gry wygrywa.

Historia

Pierwszy deathmatch został rozegrany prawdopodobnie w 1983 roku przez Drewa Majora i Kyle’a Powella w grze Snipes. Termin deathmatch pierwszy raz został oficjalnie użyty przez Johna Romera w 1993 podczas zapowiedzi gry Doom, a później zdobył popularność dzięki serii gier Quake.

Zobacz też